نوع مطلب: دین و ایمان ،

توفیقی شد در ایام فاطمیه(س) و روز شهادت مادرمان، به دیدار اماممان برویم تا در جوارش عزاداری کنیم.
از ابتدای صبح معلوم بود روز خسته کننده ای خواهیم داشت که البته در حواشی یار بودن، خستگیمان را برطرف کرد. چندتا کتاب هلو هم با خودم برداشتم. چون مطمئن بودم وقت خالی زیادی خواهم داشت. انسان 250ساله ی امام خامنه ای، عرفان حافظِ استاد شهید مطهری و کارنامه 40ساله ی دکتر محمدعلی اسلامی ندوشن، همسفر و دوست شفیق ما شدند.
حدود ساعت 10بود که رسیدیم به جوار حرم عبدالعظیم حسنی که ایشان را هم ارادت خاصی داریم و سپس مرقد رهبر کبیر انقلاب، زیارت امام روح الله.
با یک مقدار درد سر و گم کردن مسیر، نهایتاً رسیدیم به میدان انقلاب، خیابان دانشجو و لحظه شماری برای دیدار ماه.
بعد از عبور از تمرین فشار قبر در تجع عاشقان سید علی، رسیدیم به گیت های بازرسی. زمزه هایی از پر شدن حسینیه امام خمینی(ره) به گوش می رسید ولی زیاد توجه نداشتیم. امیداور بودیم به آقا نزدیک تر بشیم.
وارد بیت شدیم و خبر بدی به گوشمان رسید که بله. پر شدن حسینیه صحت دارد. از ساعت 12 صبح جمعیتی خودشان را به بیت رسانده و حسینیه را پر کرده بودند. این همه جمعیت داخل حسینیه، چندین برابرش بیرون از حسینیه هاج و واج از این موضوع. و روز سختی برای مأمورین حفاظتی و مجموعه انتظامات بیت نیز بود. بندگان خدا را ما به نفس انداخته بودیم. هرکسی به هر دری می زد تا وارد حسینیه شود.
بیرون از حسینیه البته با امکاناتی چون ویدیو پرژکتور و بلندگو و چادر، پیش بینی چنین تجمعی را کرده بودند ولی باز پاسخگو نبود. این موضوع را موقع برگشت و خروج از بیت رهبری متوجه شدم که صدها نفر بیرون از درب اصلی و صدها نفر دیگر در خیابان هم با ویدیو پرژکتور جزء سیاهی لشکر آقا شده بودند. و چون ما نتوانستیم خودمان را به امامان برسانیم، مجبور شدیم به سیاهی لشکر بودن اکتفا کنیم و همین هم نعمت و قسمت ما بود.
همان عزاداری و اشک های بیرون از حسینیه هم باحال ترین و اولین عزاداری با شور و شعور ما در سال جدید بود.
اللهم الحفظ قائدنا الخامنه ای(مدظله العالی)

نوع مطلب: سیاست ،

هر روز که به اخبار و مقالات بین المللی سر می زنم، در حال مقایسه کردن ویژگی ها و رفتار دیگر کشورها با کشور عزیز خودمون هستم و اکثر موافع هم به این موضوع یقین پیدا می کنم که ایران کشوری عظیم و توسعه یافته به تمام معناست. نه فقط مقایسه علم و تکنولوژی و ابزار دیگران با خودمون، چون علوم غربی داره اشتباهات خودش رو اغرار می کنه. نمونه هاش هم زیاده. پس پیشرفت علمی مقیاسی جامع و شامل برای توسعه یافتگی نیست.
چند روز پیش داشتم نگاه به اخبار می کردم. کره شمالی میخواد آپولو بفرسته هوا، ژاپن به حالت آماده باش در می آید.
همین موشک ماهواره بری که ما مثل آب خوردن (البته نه برای دانشمندانمان) فرستادیم، کره شمالی میخواد پرتاب کنه ژاپن هو ورش داشته که چه خبره. دو طرف ماجرا جالبه. هم ژاپنی که این همه کبکبه و دبدبه محصولات و تکنولوژیش رو شنیدیم و و هم کره شمالی که البته تکلیفش مشخصه.
خوب معلومه دیگه. این ژاپنی ها چسبیدن به یه طرف قصه. تکنولوژی داشته باشن دیگه اقتدار رو بی خیال. سرباز صفر آمریکایی تجاوز کنه به یه خانم تو ژاپن، ایشون کار شاقی نکرده. حالا بیاد توی آمریکا ببینیم ماجرا چی بوده، اگه واقعیت داشت یه تنبیهی میکنیمش.
اینجوریه

نوع مطلب: رایانه ،

مسابقات ACM-ICPC یکی از معتبرترین مسابقات علمی در حوزه ی کامپیوتر است. این مسابقات بصورت تیمی و با هدف طراحی الگوریتم برای مسائل مطرح شده و پیاده سازی الگوریتم طراحی شده به صورت بهینه در زمان مشخصی است. در این مسابقات هر تیم از …سه عضو تشکیل شده است که باید تسلط کافی بر طراحی الگوریتم، برنامه نویسی و زبان انگلیسی داشته باشند.

ادامه مطلب

نوع مطلب: سیاست ،

ما آدم ها احساساتمون نسبت به هم متفاوت هست. جدای از میزان احساسی بودن روح زن و مرد، هر یک از انسان ها مقدار متفاوتی از این ویژگی را دارند و به تبع آن در رفتار و کردار و تصمیم گیری و کلاً زندگیمان تأثیر می گذاره.
اما چیز خیلی مهمی که این وسط خیلی وقت ها نادیده گرفته میشه اینه که ما باید احساساتمون رو در مواقع مختلف کنترل کنیم. مثلاً در زمان خشم، یا زمانی که خیلی خوشحالیم و یا زمانی که به یک موفقیت می رسیم. و یا زمانی که کلماتی با احساس گفته می شود و ناخود آگاه در ما تأثیر می گذارد.
وارد فروشگاه یکی از دوستان شدم که کارش فروش محصولات فیلم و انیمیشن و بازی و از این جور چیزهاست.
روی یکی از ویترین ها، عکس جناب اصغر فرهادی رو زده بود و صحبت هایی که این بنده خدای غافل و اغوا شده در زمان دریافت اون جایزه از نظام یک درصدی ها گرفت.
"ایرانیان فقط به خاطر یک جایزه‌ى مهم یا یک فیلم یا یک فیلمساز خوشحال نیستند انها خوشحالند، چون در روزهایى که سخن از جنگ، تهدید، و خشونت میان سیاستمداران در تبادل است نام کشورشان ایران از دریچه‌ى باشکوه فرهنگ به زبان مى‌آید. فرهنگ غنى و کهنی که زیرگرد و غبار سیاست پنهان مانده است.
من با افتخار این جایزه را تقدیم به مردم کشورم می کنم، مردمی که به تمام تمدن ها و فرهنگ ها احترام می گذارند و از دشمنی متنفر هستند."
خب برای خیلی از ماها این جملات خوشایند است. البته اصل موضوع هم درست است. یعنی هیچ کس موافق جنگ نیست. هیچ کس موافق تقابل حتی دو انسان و درگیری بین آنها نیست چه رسد به تقابل ملت ها. اما مسئله مهم غافل بودن از چند مسئله است.
اولاً جناب اصغر آقای ما رفته جایزه رو از جایی گرفته که مرکز و مبدأ اکثر جنگ های صده اخیر بوده. نیازی نیست تاریخ رو بخونیم. همین الآن پاکستان و افغانستان و عراق و فلسطین رو یه نگاهی بندازیم کافیه.
دوماً زمانی که حرف از اصول انسانی و اساس دین خدا و توحید و همه اصول دینی وسط میاد و طرف مقابل با تمام ابزارهای ممکن اومده برای به زمین زدنشون، ما تا آخرین قطره خونمون می جنگیم. چون این جنگ را دفاع از ارزش هایمان می دانیم چرا که ما با ارزش هایمان زنده ایم.
سوماً خودباختگی و فراموش کردن خود و ملت خود با چند کلمه که "من جایزه را به ملت خود تقدیم می کنم" و از این جور حرف های احساساتی، لاپوشی نمی شود. دین آقای فرهادی چیه؟ مطمئناً بی دین که نیستند! پس چرا با آنجولی خانوم... . اون کراوات و خوردنی ها و نوشیدنی ها و مهمانی ها کجاش با فرهنگ ایرانی همخوانی داره؟ همین دیگه بس بود که جناب سارکوزی از فیلم ایشون تمجید کنه.
والبته هزاران دلیل دیگه که نشون میده آقای فرهادی مرعوب دنیای غرب شده.
بچه شیعه برگ چغندر نیست که با یه جایزه و چندتا کلمه حرف احساساتی و... احساساتی و خام جبهه طاغوت و کفر بشه.

تقدیم به قهرمان ملی!!! جناب اصغر فرهاد

نوع مطلب: دین و ایمان ،

اگر بگویند مظلومه ی عالم، بی دریغ می گوییم فاطمه مرضیه.
مظلومیت مادرمان در چیست؟
تعدادی غافل و جاهل و جانی درب خانه ام ابیها را آتش زدند و محسن اش را کشتند و پهلوی بانوی مهربانی را شکستند؟
بر دختر پیغمبر جفا کردند؟
یا شاید مظلوم است که ما هنوز او را نشناخته ایم؟
مظلوم است که در حضور او اسلام به انحراف کشیده شد و به چشمان خود تباهی دین خدا را دید و سوخت. درد بانوی ما، درد پهلو و قباله فدک و زر و زیور خانه اش نبود. غمگین بود از انحراف در دین و شریعت خدا.
ویزگی های زیادی را از حضرت فاطمه(س) شنیده ایم. از اخلاق و حجاب و دعا و مناجات و همسر داری و... .
سرجمع اگر تمام این ویژگی هایی را که حضرت زهرا(س) دارند در یک جا جمع کنیم و از همه تواریخ و مذاهب و ممالک هم نمونه گیری کنیم و انسان های بزرگشان را با ویژگی هایشان امتیازدهی کنیم، به بزرگی و بزرگواری مادر ما شیعیان نمی رسد.

سوال خیلی بزرگ شاید کوچکی وجود دارد که با این همه، چرا من بچه شیه هنوز بانوی خوبی های عالم را نمی شناسم و یا حد اقل آن چیزی را هم که می دانم سرمشق زندگی خود قرار نمی دهم؟
شاید کارکرد کسانی(یهود) که همان زمان، ملعونین را به جان حکومت اسلامی انداختند (خلفا) هم اکنون هم روی ما تأثیر گذاشته و ما اقوای عظمت پوشالی غرب شده ایم. آیا اقوا شده ایم؟
برای کودکانمان آرنولد و مرد عنکبوتی شده الگو. پرنسس ها شده اند زیبایان دنیای آنها. فور اسپیدها و فایو اسپیدها شده عشق جوانان و نوجوانانِ عشقِ ماشین ما. مد و رنگ سال شده ورد زبان هایمان و... بسیاری از این دست فعالیت های جبهه کفر علیه بشریت که ما را متأثر کرده است.
اما روزنه هایی هم دیده می شود. آینده از آن امت اسلامی است. ملت ها بیداری شده اند. حرف های خوبی شنیده می شود.
امت اسلام دارد خودش را پیدا می کند.
سهم هرکدام از ما چیست؟